Τα 17 Κορίτσια στον κινηματογράφο Παλάς στο Παγκράτι

Διανομή Νέα

Η υποδοχή της ταινίας από τους Έλληνες κριτικούς

«Οι αδελφές Κουλέν τοποθετούνται ανάμεσα στην ποιητικότητα μιας ταυτόχρονης εφηβικής επιλογής, για να δικαιολογήσουν τον ουτοπικό χαρακτήρα της αυτοδιάθεσης, κι έναν χαλαρό νατουραλισμό, που βάζει τον θεατή στο κλίμα των οικογενειών μερικών από τις κοπέλες καθώς και του περίγυρου που ψάχνει να βρει την αιτία του παράλογου, για την προηγούμενη γενιά, γεγονότος». Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος, LIFO ***

«Το ανήλικο θηλυκό δράμα καταφέρνει να κολυμπήσει στα βαθιά και ταραχώδη νερά της εφηβείας με περισσή κινηματογραφική χάρη». Γιάγκος Αντίοχος ***, Χρήστος Μήτσης *** ½,  Αθηνόραμα

«Με έμπνευση την πραγματική ιστορία 18 μαθητριών που έμειναν ταυτόχρονα έγκυες σε μια πόλη της Μασαχουσέτης, οι Ντελφίν και Μιριέλ Κουλέν δημιουργούν έναν ύμνο στην εφηβεία, νοσταλγικό, τρομαχτικό κι αστείο ταυτόχρονα». Έλενα Χρηστοπούλου, Πρώτο Θέμα *** ½

«Το σενάριό τους δεν σχολιάζει, δεν κρίνει, δεν διαλέγει πλευρές, απλώς παρατηρεί. Η αφήγηση ισορροπεί με ακρίβεια ανάμεσα στο δραματικό και το κωμικό στοιχείο, την ορμή των δεσμών φιλίας και την ακύρωση της λογικής, την έξαψη της εφηβείας, την τρέλα, τη μελαγχολία και τη μοναχικότητά της την ίδια στιγμή. Το ρεαλιστικό μπαγκράουντ και το σουρεαλιστικό στόρι δένουν αρμονικά μέσα από τη φωτογραφία που περνάει από το γκρίζο της πόλης στα φωτεινά χρώματα της παραλίας». Άντα Δαλιάκα, Έθνος ***

«Κινηματογραφώντας τα κορίτσια με μία αισθητικά αισθησιακή ματιά αλλά και μία έκδηλη μελαγχολία που στοιχειώνει τα πλάνα, οι Κουλέν δεν απαντούν ποτέ στα ερωτήματα που θέτουν. Αυτό είναι δική μας δουλειά. Εκείνες επιμένουν στο να αφήνουν τους ενήλικες εκτός κάδρου (εκτός από μία αποκαλυπτική της άγνοιάς μας συνέλευση γονέων και κηδεμόνων) να σιωπούν θυμίζοντας κάτι από το σινεμά των αδελφών Νταρντέν, να φλυαρούν με νόημα όπως το «Ανάμεσα στους Τοίχους» του Λοράν Καντέ, να κρατούν την κάμερα ανοιχτή όταν η πραγματικότητα συγκρούεται με την ονειροπόλα εφηβεία». Πόλυ Λυκούργου, FLIX ***

«Επαναστατικός αέρας σε μια πρωτότυπη ιδέα, υπέροχες ερμηνείες απ’ όλες σχεδόν τις νεαρές ηθοποιούς, που προσδίδουν απλότητα και αυθεντικότητα στους περίπλοκους χαρακτήρες τους, και, τέλος, μια μελαγχολική αίσθηση ότι ακόμα κι αν αυτός ο μάταιος, ουτοπικός αγώνας χαθεί, το πνεύμα του θα παραμείνει ασυμβίβαστο και ζωντανό». Κωνσταντίνος Καϊμάκης, Free Sunday, City Press ***

«Μία από τις πέντε σινεφίλ προτάσεις αυτού του καλοκαιριού», Αθηνόραμα

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *