Η One from the Heart παρουσιάζει τη νέα ταινία του Βενσάν Μινιέ (Vincent Munier) Το Τραγούδι του Δάσους (Le Chant des Forêts – Whispers in the Woods). Μετά την πολυβραβευμένη Λεοπάρδαλη του Χιονιού ο σπουδαίος φωτογράφος άγριας ζωής επιστρέφει στα δάση της Γαλλίας για μια αποτύπωση της ζωής εκεί, μαζί με τον φυσιοδίφη πατέρα του και των δωδεκάχρονο γιο του. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Ζυρίχης, ενώ προβλήθηκε και στο Φεστιβάλ Λονδίνου, κέρδισε Ειδική Μνεία στο Φεστιβάλ Ρώμης και στη συνέχεια θα προβληθεί στο idfa – Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ του Άμστερνταμ και στο Φεστιβάλ Les Arcs.
Ο Βενσάν Μινιέ επιστρέφει με το νέο του ντοκιμαντέρ μετά την πολυβραβευμένη Λεοπάρδαλη του Χιονιού (μαζί με την Μαρί Αμιγκέ) που είχε κάνει πρεμιέρα στις Κάννες, κέρδισε το Βραβείο Σεζάρ Καλύτερου Ντοκιμαντέρ και έκανε πάνω από 600.000 εισιτήρια στη Γαλλία.
Βαθιά μέσα στα Βόσγια Όρη της Γαλλίας, ο Μινιέ και ο δωδεκάχρονος γιος του, συναντούν τον πατέρα του, για να παρατηρήσουν τον λύγκα, τα ελάφια, τις κουκουβάγιες και ίσως τον σπάνιο αγριόκουρκο, στο φυσικό τους περιβάλλον. Αποτυπώνοντας το θαύμα και τον μαγευτικό ρυθμό αυτού του περιβάλλοντος, μαζί με τους ήχους και τις ιστορίες του που λέγονται στο φως των κεριών, ο Μινιέ παρουσιάζει μια λαμπρή, ραψωδική υπενθύμιση του εκπληκτικού κόσμου στον οποίο ζούμε.
Γραμμένο από τον σκηνοθέτη και σε μουσική και πάλι του Γουόρεν Έλις , το σενάριο ξεκινά με έναν άντρα να περπατά, με σακίδιο στην πλάτη, μπαστούνι στο χέρι, βαρύ και ζεστό σακάκι στους ώμους του, προς τα βάθη ενός παλαιού δάσους με βρύα. Ούτε ο αέρας, ούτε η ομίχλη, ούτε καν το χιόνι θα τον εμποδίσουν να φτάσει στο κρησφύγετό του: ένα έλατο. Γλιστρώντας κάτω από τα χαμηλά κλαδιά του, ο άνθρωπος εξαφανίζεται και ένας κόσμος ξυπνά. Αυτό της άγριας ζωής. Ο σοφός γέρος μας καλεί να μοιραστούμε μαζί του δυνατά συναισθήματα, αυτά που ένιωσε τόσα χρόνια στο δάσος. Ήρθε η ώρα να μεταδώσει τις γνώσεις του, τις αναμνήσεις του από τις πιο όμορφες συναντήσεις του με την άγρια ζωή. Σε ένα ταξίδι στα κοντινά μας δάση, θα μας αφυπνίσει για την ποίηση αυτού του κόσμου, την ποίηση που πέρασε στον γιο του στα 12 του και που ίσως θα περάσει και στον εγγονό του.
Σύμφωνα με τον Βενσάν Μινιέ, «αυτή είναι μια ιστορία για την ζωή σε επιφυλακή, για την ζωή στο καρτέρι. Όπως τα βράδια του παρελθόντος, όταν, γύρω από τη φωτιά, με ορθάνοιχτα μάτια και ορθάνοιχτη φαντασία, ακούγαμε ιστορίες περιπέτειας. Αυτή μας οδηγεί μακριά στα βάθη των δασών, στα μυστήρια της ύπαρξης μας, χάρις σε αυτόν τον άνθρωπο που έχει τη δύναμη να ξυπνήσει τη σπίθα του θαύματος που κοιμάται μέσα σε όλους μας».
